Bu arada General Hamilton, Türk Ordusu’nun gerilerine sarkmak ve çember içine alıp yok etmek için, Büyük ve Küçük Kemikli Burunları arasında yer alan Suvla sahillerine çıkıp, Anafartalar’da üçüncü bir cephe açmaya karar verir. Hedef, Conkbayırı ve Koçaçimentepe blokunu ele geçirerek buradan ilerleyip, Çanakkale BoÄŸazı’na inerek hakim olmaktır. Bu amaçla da, 9. Ä°ngiliz Kolordusu’nu, 6-7 AÄŸustos gecesi karanlıktan yararlanarak bölgeye çıkartır. Amaç, sabah gün aÄŸarmadan Von Sanders, Saros Grup Komutanına 7. ve 12. Tümenlerle süratle Anafartalar kesimine gitmesini ve karaya çıkan Ä°ngiliz birliklerine 8 AÄŸustos sabahı erkenden taarruz edilmesi emrini verir. Anafartalar Müfrezesi komutanı Yarbay Vilmer’e de, Saros’dan iki tümenin geliÅŸine kadar, Ä°ngilizlerin ilerleyiÅŸine engel olunmasını emreder.
Liman Von Sanders, bundan sonra, Kurmay Albay Mustafa Kemal’i, 8 AÄŸustos 1915 günü saat 21.45’de, Anafartalar Grup Komutanlığına atar. Anafartalar Grup Komutanı Kurmay Albay Mustafa Kemal, 9 AÄŸustos sabahı, 12. Tümenle 9. Ä°ngiliz Kolordusuna. 7. Tümenle de Anzak Kolordusu ile iÅŸbirliÄŸi yapmasına engel olmak amacıyla, damakçılık Bayırı yönünde saldırıya geçer. Her iki tümenin saldırıları da baÅŸarılı olur. Ä°ngiliz Birlikleri, beklemedikleri bu karşı Türk taarruzu ile ÅŸaÅŸkına dönmüş, ağır kayıplar verirler. Birinci Anafartalar Muharebeleri olarak adlandırılan bu harekat sonunda, durum deÄŸerlendirmesi yapan Mustafa Kemal şöyle demiÅŸtir: “…Gerçekte, düşmanın bir kolordusunu zayıf bir tümenimle Kireç Tepe – Anzak arasında yenmiÅŸ, Tuzla Gölüne kadar takip ederek orada tesbit etmiÅŸtim “ DiÄŸer taraftan yeni çıkan birliklerle güçlendirilen 9. Ä°ngiliz Kolordusu, Anafartalar yönünde iki kanat harekatı daha denediyse de baÅŸarılı olamamıştır. Ancak, Türkler açısından bu bölgede durum, savunulması güç bir konum olduÄŸu için tehlikeli sayılırdı. Tehlikeli durumu düzeltmek için Liman Von Sanders, Kuzey Grubundaki 8 Tümeni iki alayla takviye ederek , Anafartalar grup Komutanı Mustafa Kemal’in emrine verir. Tümen karargahına 9-10 AÄŸustos gecesi gelen Grup Komutanı Mustafa Kemal, takviyeli 8. Tümeni 10 AÄŸustos sabahı karanlıkta, sadece süngü kullanarak hücuma geçirir. Ä°ngilizlere çok ağır kayıplar verdirilerek harekat baÅŸarılı olur. Daha sonra, savunma yapılabilecek ek arazinin ele geçirilmesi üzerine, ulaşılan bu ileri çizgide de destek ve güçlendirmeler yapılarak savunmaya geçilir. Böylece, diÄŸer bölgelerde olduÄŸu gibi Anafartalar Bölgesinde de savaÅŸ, boÅŸaltmaya kadar, siper ve mevzi savaşına dönüşmüş olur. DiÄŸer bir deyiÅŸle, General Hamilton’un Ä°kinci Planı da baÅŸarısız olmuÅŸ, hedefine ulaÅŸamamıştır. Çanakkale SavaÅŸları kara harekatıyla ilgili olarak belirtilmesi gereken önemli bir diÄŸer nokta da ÅŸudur : tüm bu çarpışmalar ve karşılıklı saldırılar sırasında, Türkler mertçe, dürüstçe ve kahramanca çarpışmış, insancıl meziyetlerini ve güçlü kiÅŸiliklerini sergilemiÅŸlerdir. Ä°ster Seddülbahir’de, ister Suvla’da ya da, Anafartalar’da olsun durum aynıdır. ÖrneÄŸin Kızılhaç çadırları ve hastane gemileri, yaralı taşıyan botlar, ya da sedyeleri hedef alan atışlar yapılmamıştır. Tepeler Türklerin elinde olmasına ve olumlu doÄŸa koÅŸullarına karşın, düşmanın sürekli olarak çekindiÄŸi zehirli gaz kullanılmamış, su kaynakları zehirlenmemiÅŸ, bu yöntemler hiçbir zaman mert ve dürüstçe bir tutum sayılmamıştır. MUSTAFA KEMAL Anlatıyor : ” 10 AÄŸustos 1915. Conkbayırı’nı almak ve bütün boÄŸaza hakim olmak için Ä°ngilizler 20.000 kiÅŸilik bir kuvvetle günlerce kazdıkları siperlere yerleÅŸmiÅŸler, hücum anını bekliyorlardı. Gecenin karanlığı tamamen kalkmış, tan aÄŸarmak üzere idi. 8. Tümen komutanı ve diÄŸer subaylarını çağırdım. Mutlaka düşmanı maÄŸlup edeceÄŸinize inanıyorum. Ancak siz acele etmeyin evvela ben ileri gideyim. Size ben kırbacımla iÅŸaret verdiÄŸim zaman hep birlikte atılırsınız dedim. Bu durumdan askerlerini de haberdar etmelerini istedim. Hücum baskın tarzında olacaktı. Sakin adımlarla ve süzülerek düşmana 20-30 metre yaklaÅŸtım. Binlerce askerin bulunduÄŸu Conkbayırı’nda çıt çıkmıyordu. Dudaklar sessizce bu sıcak gecede dua ediyordu. Kontrol ettim. Kırbacımı başımın üstünde kaldırıp çevirdim ve birden aÅŸağı indirdim. Saat 04.30′da kıyametler kopmuÅŸtu Ä°ngilizler neye uÄŸradıklarını ÅŸaşırmıştı. Allah Allah sesleri bütün cephelerde, karanlıkta gökleri yırtıyordu. Her taraf duman içinde ve heyecan her yere hakim olmuÅŸtu. Düşmanın topçu ateÅŸi gülleleri büyük çukurlar açıyor her tarafa ÅŸarapnel ve kurÅŸun yağıyordu. Büyük bir ÅŸarapnel parçası tam kalbimin üzerine çarptı, sarsıldım elimi göğsüme götürdüm kan akmıyordu. Olayı Yarbay Servet Bey’den baÅŸka kimse görmemiÅŸti. Ona parmağımla susmasını emrettim. Çünkü vurulduÄŸumun duyulması cephelerde panik yaratabilirdi. Kalbimin üzerinde cebimde bulunan saat paramparça olmuÅŸtu. O gün akÅŸama kadar birliklerin başında daha hırslı olarak çarpıştım. Yalnız bu ÅŸarapnel, kalbimin üzerinde aylarca gitmeyen derin bir kan lekesi bırakmıştı. Aynı gün gece yani 10 AÄŸustos günü beni mutlak ölümden kurtaran ve parçalanan saatimi Ordu Komutanı Liman Von Sanders PaÅŸa’ya hatıra olarak verdim. Çok ÅŸaşırmış ve heyecanlanmıştı. Kendileri de altın cep saatini bana hediye ettiler. Bu hücumlarda Ä°ngilizler binlerce ölü bırakarak tamamen geri çekildi ve Çanakkale’nin geçilmeyeceÄŸini iyice anlamış oldular. ” |
||||||||||
Yorum Yapın